منم سارینا نه کس دیگر
من معمولا حرف دلم کم روی صفحه وب میارم بیشتر عاشق یک قلم یک کاغذ یک جایی که بتونم بنویسم بعدش نگهشان دارم تاروزی که خوشحالم یک سری به نوشت هام بزنم به خودم بگم ببین چقدر تغیر پس تو تونستی خیلیا فراموش کنی پس تونستی به اون کسی که بعد از اون بگی من هستم یگی مسخره کردن بس من سارینا میگم بس زندگی اجباری خسته هستم اما میجنگم
به ان شخصی که امد من و وبلاگم شخصیتم مسخره کرد رفت به اون شخصی که یک سال همراهم بود دوستم بود یک ساعته جا زد به اشخاصی که میان میگن تو سارینا نیستی به همه میگم من هستم با همین اسم هستم از گذشته چیزی نمیدانم فراموش نکردم اما بهش چنگ نمیزنم فقط پیشم نگهش میدارم
ممنون از کسانی که بهم پیام میدن ممنون از کسایی که با من تماس میگرند ممنون از کسایی که برام کامنت میزارند
